با ورزش چگونه اعتیاد را شکست دهیم؟

بیشتر درمان‌­های اعتیاد شامل نوعی “گفتار درمانی” یا مشاوره است. این روش روی کمک به شخص معتاد متمرکز است تا متوجه شود که چرا علی­رغم پیامدهای منفی اعتیاد همچنان به رفتارهای اعتیاد گونه ادامه می­‌دهد. این روش درمان در ایجاد راه‌­های مؤثرتر برای مدیریت احساساتی که به رفتارهای اعتیادگونه منجر می‌­شوند به افراد کمک می‌­کند.

گرچه این روش­‌های درمان برای بسیاری از افراد مبتلا به اعتیاد مفید است، ولی برخی افراد احساس می‌­کنند که نیازمند روشی هستند که از جنبه فیزیکی به آن­ها کمک کند نه جنبه روانی و عاطفی.

برای برخی افراد ورزش یک روش درمان پشتیبان برای گفتار درمانی در کنترل ولع مصرف است. طی سال­‌ها، ورزش به عنوان یک ابزار خود-کمکی میان افراد بهبودیافته از اعتیاد شناخته شده بود ولی اخیرا ورزش خود به عنوان یک روش درمان برای اعتیاد شناخته شده است.

اثرات ورزش حین ترک

ترک یک تجربه ناخوشایند است که با ترک یک ماده اعتیادآور (مانند الکل یا مواد مخدر) یا رفتارآور (مانند قمار، رابطه جنسی اجباری یا پرخوری)  اتفاق می‌­افتد. علائم ترک از نظر شدت و علائم (بسته به شخص و آنچه که شخص مصرف آن را ترک می‌­کند) متفاوت است.

تمام علائم ترک شامل ولع به مصرف بیشتر ماده یا انجام بیشتر رفتار و تسکین ولع هنگام مصرف بیشتر ماده یا انجام دوباره رفتار اعتیادگونه است.

احساس افسردگی یا ناامیدی، اضطراب یا بی­‌حالی، تحریک­‌پذیری یا عصبانیت، مشکلات گوارشی و علائم سیستم عصبی مانند عرق کردن، خشک یا خیس شدن دهان، سردرد و تنش عضلانی از علائم شایع هستند. علائم ترک برای مواد مختلف می‌­تواند متفاوت باشد:

  • ترک الکل
  • ترک نیکوتین
  • ترک حشیش
  • ترک کافئین
  • ترک هروئین
  • ترک کوکائین
  • ترک متاآمفتامین (شیشه)

بارها ثابت شده است که ورزش باعث کاهش استرس، اضطراب و افسردگی می‌­شود. از آن‌جایی که این موارد علائم اصلی ترک هستند، متخصصان پیشنهاد می‌­کنند که ورزش می‌تواند علائم ترک را کاهش دهد. یک نوع ترک که ثابت شده است ورزش به آن کمک می­‌کند، ترک نیکوتین است. مطالعات متعدد نشان داده است که سیگاری­‌های ورزشکار در مقایسه با سیگاری‌­هایی که ورزش نمی‌­کنند هنگام ترک ولع مصرف کم‌تری دارند، خلق و خوی بهتری داشته و علائم ترک کم‌تری را تجربه می‌­کنند.

ورزش برای جلوگیری از بازگشت به اعتیاد

ورزش به عنوان درمان در کاهش خطر بازگشت به رفتار اعتیاد بررسی و ثابت شده است که ولع مصرف را کاهش و نتایج درمان را بهبود می‌­بخشد. برخی یافته‌­ها عبارتند از:

  • افراد در حال ترک الکل که فاز ترک سم­‌زدایی را به پایان رسانده­‌اند، هنگام ورزش کردن تمایل به نوشیدن کم‌تری دارند.
  • افراد در حال ترک حشیش که دوره طولانی­‌تری ورزش می‌­کنند، ولع مصرف ماری­جوانا در آن­ها کاهش می­‌یابد.
  • ورزش همچنین در ترکیب با سایر روش­‌های درمانی مورد بررسی قرار گرفته و مشخص شده است که در کنار دیگر روش‌­های درمانی مفید است.
  • مدیریت احتمال که یک سیستم مبتنی بر پاداش است نه یک درمان. این روش نیز در صورت ترکیب با فعالیت‌­های ورزشی می­‌تواند مؤثرتر باشد.

پتانسیل­‌ها و محدودیت‌­ های ورزش به عنوان درمان اعتیاد

به نظر می­‌رسد ورزش پتانسیل کشف نشده بزرگی به عنوان یک درمان مکمل برای اعتیاد دارد. اثرات مفید ورزش روی خلق و خو و علائم ترک، آن را به گزینه مناسبی در کمک به احساس بهتر، سلامت بیشتر، جلوگیری از بازگشت به مصرف و حتی ترمیم برخی از آسیب‌های عصبی ناشی از مصرف مواد تبدیل کرده است. با این حال، در وهله اول ورزش به شما در فهم علت دچار شدن به اعتیاد، شناسایی محرک‌­ها و یادگیری روش­‌های مؤثرتر مدیریت احساسات کمک نمی­‌کند. ولی ممکن است به بهبود وضع عاطفی شما و اثربخشی سایر روش­‌های درمان کمک کند.

همچنین این خطر وجود دارد که ممکن است بیش از حد ورزش کنید و به اعتیاد ورزش دچار شوید که موردی نادر است. بهتر است قبل از شروع یک رژیم ورزشی با پزشک خود صحبت کنید و مطمئن شوید که برای شما مناسب است.

نظر (0)
نوشتن نظر