تاریخچه‌ فراری: موسس، نام گذاری و انتخاب لوگو

فراری (ferrari) یکی از تحسین برانگیزترین تولید‌کنندگان خودروهای اسپرت لوکس در جهان است. این شرکت به‌طور رسمی در سال 1947 راه‌اندازی شد. با این حال، بنیانگذار افسانه‌ای و همنام این خودروساز، انزو فراری، از مدت‌ها قبل درگیر این صنعت بود. در این مطلی به طور کامل با تاریخچه فراری آشنا شوید.

درباره‌ی انزو فراری

انزو فراری موسس فراری در سال 1898 در شهر مودنای ایتالیا به دنیا آمد و به‌عنوان راننده‌ی ماشین مسابقه شروع به کار کرد. در دهه‌ی 1920، او با آلفارومئو راننده شد و جوایز متعددی از جمله دومین Circuito di Modena را به‌دست آورد.

در سال 1929، فراری اسکودریا فراری را تأسیس کرد که اکنون بخش رسمی اتومبیل‌های مسابقه‌ی فراری است. با این حال، آن به‌عنوان بخشی از آلفا شروع به کار کرد، که در تهیه‌ی اتومبیل‌های مسابقه‌ای برای رانندگان آقا تخصص داشت. این در زمانی بود که مسابقه‌ی اتومبیلرانی اسپورت در‌واقع به‌عنوان فعالیتی برای ثروتمندان و افراد مشهور آغاز شد که واقعاً تنها کسانی بودند که استطاعت آن را داشتند.

در سال 1931، انزو در استان Circuito Tre مقام دوم را به‌دست آورد که آخرین باری بود که او به‌عنوان راننده مسابقه می‌داد. او می‌خواست بر خانواده‌اش و تولد اولین پسرش آلفردو که اغلب دینو نامیده می‌شد تمرکز کند.

با این حال، او همچنان تا سال 1939 به کار با اسکودریا و ساخت خودرو برای آلفا ادامه داد. در سپتامبر همان سال، او سمت خود را به‌عنوان رئیس آلفا کورس ترک کرد و شرکت خودروسازی خود Auto Avio Costruzioni را در زادگاهش مودنا ایتالیا تأسیس کرد. به‌عنوان شرط جدایی، از او خواسته شد تا حداقل چهار سال بعد از نام فراری در ارتباط با هیچ یک از اتومبیل‌ها یا مسابقات خود استفاده نکند. او به‌خاطر احترام به این توافق‌نامه نام شرکت را تا سال 1957 به Auto Costruzioni Ferrari تغییر نداد و اولین اتومبیل با نام فراری، فراری S 125، بود.

تاریخچه فراری : سال‌های اولیه

در سال 1945، فراری یک موتور V12 را معرفی کرد که به یکی از ویژگی‌های اختصاصی آن تبدیل شد. تا اینکه در سال 1947، تقریباً ده سال پس از خروج انزو از آلفا، اولین مدل فراری S 125 یا Sport 125 در کارخانه Via Abetone Inferiore در مارانلو، ایتالیا تولید شد. در ابتدا، تنها دو مدل تولید شد. این خودرو در ماه می همان سال وارد اولین مسابقه رقابتی خود در پیست پیچنزا شد و در بیست و پنجمین مسابقه جایزه بزرگ رم برنده شد. این اتومبیل قرار بود زودتر عرضه شود، اما به دلیل اثرات جنگ جهانی دوم، تاریخ به تعویق افتاد. پس از اینکه کارخانه مودنا مورد اصابت بمب قرار گرفت، این شرکت به مارانلو نقل مکان کرد و کارخانه‌ی افسانه‌ای را ساخت که هنوز هم از آن استفاده می‌کند.

در چند دهه‌ی بعد، این شرکت خودروسازی ایتالیایی با اتومبیل‌های خود که در مسابقات بزرگی از جمله میل میگلیا (1948)، مسابقه 24 ساعته لمانز (1949) و جایزه‌ی بزرگ قهرمانی جهان فرمول یک (1951) شرکت کردند و برنده شدند، رونق گرفت.

در اوایل دهه‌ی 1950، راننده‌ی اتومبیل مسابقه‌ای، لوئیجی چینتی، اولین نمایشگاه و نمایندگی فراری را در ایالات متحده افتتاح کرد. تا این زمان، اتومبیل‌های فراری فقط برای علاقه‌مندان به مسابقات اتومبیل‌رانی ثروتمند و برای رقابت در مسابقات در دسترس بودند. این مکان بعداً از منهتن به کانکتیکات منتقل شد، اما بازار فراری در ایالات متحده به یکی از پرسودترین بازارهای جهان تبدیل شد و هنوز هم است.

در سال 1956، زمانی که پسر ارشد انزو، دینو، بر اثر دیستروفی عضلانی درگذشت، تراژدی رخ داد. دهه‌ی 1960 زمان گذار برای شرکت بود. ابتدا، در سال 1961، اعضای این شرکت از جمله مهندسان ارشد کارلو چیتی و جوتو بیزارینی، این شرکت را ترک کردند تا شرکت خودروسازی دیگری به نام ATS را تشکیل دهند. آن در آن زمان قصد داشت که رقیب مستقیم فراری باشد. گفته می‌شود که این جدایی به‌علت اختلافات بر سر لورا همسر انزو و دخالت شدید او در اداره‌ی شرکت بود.

مهندس مائورو فوگریری و طراح بدنه سرجیو اسکالیتی برای تکمیل GTO 250 استخدام شدند که، از قضا، به‌عنوان یکی ازمشهورترین خودروهای اسپرت تمام دوران شناخته شد.

در اواخر دهه‌ی 1960، انزو متوجه شد که برای موفقیت و رشد شرکت در مواجهه با رقابت و چالش های بازار، به شریک نیاز دارد. در سال 1969، کسی را در گروه فیات پیدا کرد که 50 درصد از سهام این شرکت را خریداری کرد.

در سال 1987، F40 عرضه شد. آن آخرین مدلی بود که تحت رهبری انزو فراری ساخته شد. سال بعد او در سن 90 سالگی درگذشت و گروه فیات سهام خود را در این شرکت به 90 درصد افزایش داد.

پس از مرگ انزو، لوکا دی مونتزمولو به‌عنوان رئیس جدید فراری از سال 1991 تا اکتبر 2014 منصوب شد. مدیر عامل فعلی، سرجیو مارکیونه، جایگزین او شد و برنامه‌هایی برای جدا کردن فراری از گروه فیات اعلام شد. در سال 2015، فراری N.V. برای اولین بار به عرضه عمومی گذاشته شد و در بورس نیویورک با ارزشی نزدیک به 10 میلیارد دلار و بورس میلان در سال 2016 عرضه شد.

فراری امروز

فراری علاوه بر اینکه به خاطر تولید برخی از بهترین و سریع‌ترین خودروهای تاریخ معروف است، بیش از همه با نماد خود، کاوالینو رامپانته یا اسب چموش و رنگ قرمز روشنش مرتبط است. رنگ قرمز فقط بخشی از یک سنت بود. طبق مقررات، اتومبیل‌های مسابقه‌ای بین‌المللی از ایتالیا باید قرمز رنگ می‌بودند. پس از دهه‌ی 1960، دیگر این الزام وجود نداشت، اما فراری می‌خواست به این سنت پایبند بماند و آن را حفظ کرد. اکنون، آن بخشی از تصویر کلی برند است. وابستگی به قرمز فراری به حدی رسید که در دهه‌ی 1990، حداقل 85 درصد مالکان این رنگ را داشتند.

لوگوی فراری

لوگوی معروف اسب نر چموش سیاه در پس‌زمینه‌ی زرد الهامی از قهرمان جنگ، کنت فرانچسکو باراکا بود. خود انزو در طول جنگ به خدمت ارتش ایتالیا درآمد. باراکا خلبان نیروی هوایی ایتالیا در جنگ جهانی اول بود و روی بدنه‌ی هواپیمای او یک اسب نقاشی شده بود. اسب روی هواپیما قرمز بود، اما برای لوگوی فراری، رنگ آن به مشکی تغییر کرد.

برند فراری یکی از مشهورترین برندهای جهان است. این خودروساز ایتالیایی از زمان آغاز به کار خود بیش از 5000 جایزه برنده شده و در پیست‌های سراسر جهان به رقابت پرداخته است. در مسابقات فرمول یک، فراری عنوان دیرین‌ترین و موفق‌ترین رقیب را در اختیار دارد.

آیا شماهم از علاقمندان به ماشین های فراری هستید؟